Pomnik Bojowników o Wyzwolenie Społeczne i Narodowe

Na pabianickim Starym Rynku stoi pomnik „Bojowników o Wyzwolenie Społeczne i Narodowe”. Charakterystyczna szpica przykuwa uwagę. U jej doły znajduje się blok, na którym wyryto słowa oraz wizerunki ludzi przypominających o zrywach narodowowyzwoleńczych (1863 r.) i Rewolucji 1905 r., a przede wszystkim związanych z szeroką rozumianą lewicą (PPS) z wyraźnym akcentem komunistycznym (KPP). Pomnik został odsłonięty w 20. rocznicę Zjednoczenia PZPR oraz 50. powstania KPP. Tym samym wpisywał się w kreowaną przez ówczesne władze PRL politykę historyczną. Aż do upadku minionej epoki odbywały się pod nim państwowo-partyjne uroczystości. Po 1989 r. jedynie ludzie związani z SLD spotykają się przy okazji Święta Pracy. Poza tym wśród mieszkańców toczy się dyskusja, czy należy zburzyć pomnik upamiętniający PRL.

Pabianicki Stary Rynek

Pabianicki Stary Rynek na przestrzeni blisko stu lat uległ zmianie, choć pod względem wielkości nic nie zmieniło się w przeciwieństwie do otoczenia i wyglądu. Obok zabytków - kościoła św. Mateusza Apostoła (o dwóch stylach architektonicznych: romańskim i gotyckim) i renesansowego dworu kapituły krakowskiej (popularnego zamku) przybył pomnik Bojowników o Wyzwolenie Społeczne i Narodowe (wystawiony w 1968 r.; popularnie określany jako krematorium). Zmieniła się też północna jezdnia - ciąg Warszawskiej i Zamkowej. Poniżej mapka sytuacyjna z 1922 r. znaleziona w zasobach Archiwum Państwowego w Łodzi.